Skotta og Skreppur kankast á!

Skotta:

Heldur nú Skottan heimanað,
halda skal ræðu á morgun.
Þannig er málið, það er það,
ég þegja skal fyrir borgun..

Skreppur:

Ræðu góða getur þú,
galað upp á torgi.
en egi halda skaltu nú,
að krónu ég borgi.

Skotta:

Á þér verða eyrun spert,
eftir ræðu gólin.
Og ekkert færðu að því gert,
þó á þér rísi tólin.

Skreppur:

Undir öllum ræðum lúri,
og læt mig dreyma glaður.
Undir sæng kvinnu kúri
og kela við hana graður.

Skotta:

Friðsemd verður frá þér kvödd,
fáirðu í mér heyra.
Söngla ég með sópranrödd,
sæluræðu í eyra.

Skreppur:

Ó hvað þín er fögur rödd,
fjarlægðinnar ómur.
Á Norðurlandi ertu stödd,
sönglandi eins og lómur.

Skotta:

Heilan í mér hér og nú,
ég held að svefninn styrki.
Svo líkist ekki leðju úr kú,
það leirhnoð sem ég yrki.

Skreppur:

Hugur þinn er höfn og vin,
Í hverstaksleika gráa.
Hlakka til er gjóar gin,
kerlingin hin knáa.